Hz. Muhammed (s.a.v.), çevresinde başmeleklerle birlikte semavi tahtın üzerinde

Bu tasvir, İslam inancındaki Miraç hadisesinin en yüksek mertebelerini ve Peygamber Efendimiz’in manevi şahsiyetinin ulaştığı zirveyi simgeler.

Sidretü'l-Münteha: Peygamberimiz, Miraç gecesi göğün en yüksek tabakalarına yükselmiş ve yaratılmışların ulaşabileceği son sınır olan Sidretü'l-Münteha'yı geçmiştir.

Meleklerin Saygısı: Bu yolculukta kendisine Cebrail, Mikail, İsrafil ve Azrail gibi başmeleklerin eşlik ettiği, her gök katında büyük bir hürmetle karşılandığı rivayet edilir.

Manevi Taht (Makam): Buradaki "taht" ifadesi fiziksel bir koltuktan ziyade, Allah katındaki en yüksek şefaat makamı olan Makam-ı Mahmud'u ve Peygamberlik nurunun tüm kâinatı kuşatan otoritesini temsil eden sembolik bir anlatımdır.

İlahi Huzur: Bu sahne, beşeriyetin ulaşabileceği en onurlu noktayı; kulun Rabbi ile olan en yakın ve vasıtasız mülakatını (Kâbe Kavseyn) ifade eder.