Hamza bin Abdülmuttalib de dahil olmak üzere, Uhud şehitleri için tutulan yas

Uhud Savaşı’nın ardından yaşanan bu hüzünlü tablo, İslam tarihinin en acı sahnelerinden biridir.

Seyyidü'ş-Şühedâ (Şehitlerin Efendisi): Hz. Peygamber’in amcası Hz. Hamza, savaşta Vahşi tarafından şehit edilmiş ve naaşına müşrikler tarafından (özellikle Ebu Süfyan'ın eşi Hind tarafından) büyük bir saygısızlık yapılmıştır. Hz. Peygamber, amcasını o halde görünce hayatının en büyük acılarından birini yaşamıştır.

70 Şehit: İslam ordusu bu savaşta Hamza (r.a.), Mus'ab bin Umeyr ve Abdullah bin Cahş gibi önde gelen isimlerin de aralarında bulunduğu 70 şehit vermiştir.

Hz. Peygamber'in Üzüntüsü: Medine'ye dönüldüğünde her evden ağlama sesleri yükselirken, Hamza’nın kimsesi olmadığı için onun evinden ses gelmemesi üzerine Hz. Peygamber, "Fakat Hamza'nın ağlayanı yok!" diyerek derin üzüntüsünü dile getirmiştir. Bunu duyan Ensar kadınları, önce Hz. Hamza için yas tutmaya gitmişlerdir.

Cenaze Namazı: Hz. Peygamber, şehitleri Uhud Dağı’nın eteğine defnetmiş ve her birinin cenaze namazını bizzat kıldırmıştır. Özellikle Hz. Hamza'nın cenazesini en başa koyarak onun üzerinde defalarca namaz kıldığı rivayet edilir.

Tarihi ve Manevi Önemi
Bu yas süreci, Müslümanların birbirine olan bağlılığını pekiştirmiş ve Uhud Dağı, İslam literatüründe "Bizi seven ve bizim sevdiğimiz bir dağ" olarak özel bir yer edinmiştir. Her yıl binlerce Müslüman, bu hüznü yâd etmek için Uhud Şehitliği'ni ziyaret eder.